İyi anlarım hüzünlerin dilinden Yüreğim her gün siyahları maviye boyar

25/2/2007

Ölüme gebe nefesimle
Yazıyorum bu mektubu.
Yatağıma serili çivilerin kanattığı
Hançerin gölgesinde
Son kez soluyorum
Gözlerindeki umudu.

Kırık dökük bir yüreğimi,
Yarım bedenimi,
Toprağa usulca serip
Serçenin gözlerinde ağlamaya gidiyorum.
Sevdayı haketmemiş yazgımı
Umutla hiç öpülmemiş alnımı
Taşlarda delice ezip
Karanlıklara uzanmaya gidiyorum.

Vasiyetimdir sana.
Nisan yağmurlarıyla değil;
Gözyaşlarınla yıkasınlar
Suskun bedenimi.

Kışın üşürsem mezarımda
Alevlerle değil ;
En sevdiğin cicekleri
Örtsünler üzerimi.
Vasiyetimdir sana.

Gidiyorum,
Yamalı bedenimi
Son kez ellerimle söküp
Vuslatı dudaklarından öpmeye gidiyorum.
Ne olur unutma beni,
Son nefesimde ismin,
Toprağımda hep yüreğin olacak.

16.06.2006

İsmail Sarıgene

25/2/2007

Uzak
çok uzaklarda
gecenin karanlığını bölen
zayıf
sarı ışıklarıyla
bir tren geçerken sessizce

sonbahara aldanan
içimdeki sevda kuşlarını ekler göç katarlarına

uzaklarda
denize kavuşmanın telaşı ile
boz bulanık bir ırmak akar delice
sesini duyarım

ışıksız ve sevdasız bu sonbahar gecesinde
beni yaşama bağlayan
umutlarım eklenir sularına

mavi iki noktaya benzer gözleriyle
uzaklarda
özlem çiçeklerini büyüten
bir yürek kan ağlar
hıçkırıklarını duyarım

sesler yol gösterse
tutunsam hıçkırıkların ucuna
“ben geldim” desem
silsem gözyaşlarını
nefesinden öpsem
bin yıllık yalnızlığımız bölünür mü ortasından?

...Yazarı Bilinmiyor

25/2/2007

Kaç adımla dolaşırsın kendi dünyanı,
Yoksa haykırışların mı süzülür 12 lerde,
Siyah gecenin beyaz perdelerinden.
Bulaşıcımıdır sevgi zerreleri hayat izdüşümünde,
Yada bütün sevişmeler bölünürmü tohum çıplaklığıyla
En mahremiyeti sayıklarmı dolunay.

Senmi düşersin geceden,
Ben mi seni düşlerim...

Bütün çizgiler birleşirmi uzayda,
Her gezegende varmıdır enlemler,
Yada bir taş parcasındamı görürsün,
Ay'ın sana dönmüş yüzünü.
Birikirmi mağmada korkular,
En bilinmezlik katsayılar, carparmı ihaneti,
Yada ne zaman durur en dercesiz,
Sana gelen ayaklarımın açısı...

Senmi düşersin geceden,
Benmi seni düşlerim.

Doğrulurmu bir eğilmiş başağın gölgesi,
Kopartılan her yaprak sorarmı koklerine hesabı,
Neden hesapsız sorgular köklerin,
Sana açamadığı içinmi.
Yada neden hoş gelir bana ,
Suda murekkep yüzdürmek,
En rotasız gemilerin sana acılan kelemleriyle..

Senmi beni düşlersin.
Benmi sana düşerim

yazarı bilinmiyor

25/2/2007

Yüreğimi kaybettim yüreğinde.
Sensizlikte bir yanım uçsuz bucaksız umman.
Bir yanım karanlıkta boğulmuş kör duman.
Tut ellerimden,
Tutmazsan eğer;
Gökten kayan ıslak yıldızlar gibi
Düşeceğim fırtınanın çileli koynuna.

Tutmayacaksan üşüyen ellerimi.
Üfle ; karanlığa yakılmış,
Yüreğimin suskun kandillerini.
Saçının tellerinden ör, darağacımın urganlarını.

Yüreğimi kaybettim yüreğinde.
Sensizlikte bir yanım acıya yoğrulmuş çile.
Bir yanım ayrılığın sancısında ölüme gebe.
Tut ellerimden,
Tutmazsan eğer ;
Ayazda bir soluk arayan nazlı yapraklar gibi
Düşeceğim çorak toprağın elemli yakasına.

Tutmayacaksan üşüyen ellerimi;
Sal üzerime, ateşte sönmüş yüreğinin aç nehirlerini.
Rüzgarınla kır , baharlarımın taze dallarını.

Yüreğimi kaybettim yüreğinde.
Sensizlikte bir yanım sel olur akar yalnızlığa.
Bir yanım ateş olur parlar zifiri karanlığa.
Tut ellerimden
Tutmazsam eğer ;
Gidenleri dönmeyen hasret limanı gibi
Düşeceğim zemheriye bürünmüş ayrılığın çivili tabutuna.


Tutmayacaksan üşüyen ellerimi;
Dudaklarıma sür,
Sonsuzluğu müjdeleyen ayrılığın zehrini.
Soğuk kurşunları öp, kanayan dudaklarınla
Öp ki ; kurşunları yetim gönlüm onur bilsin

İsmail Sarıgene

25/2/2007

Aşk; yalnız bir operadır kış güneşinde dinlenen.
Aşk; bazen bir zaman hatasıdır.
Aşk; bazen kavuşamamak, adını karalamaktır kağıtlara.
Uzun bir suskunluktur ya da durmadan ondan konuşmaktır.
Aşk; bir filmin, bir karesinde takılıp kalmak...
Bazen tuhaf bir cesaretle meydan okumaktır.
Aşk; bazen nedenini bilmediğiniz bir duraksamadır.
Aşk; bir harabenin ortasında birşey bulup da ne yapacağını bilemeyen
iki savaş çocuğu gibi kalmaktır.
Eylül'ün toparlanıp gitmesini izlemektir.
Bir bakış bile anlatmaya yeterken herşeyi
kalbinizi dolduran duyguların kalbinizde kalmasıdır.
Aşk; canınızla beslemektir hüznün kuşlarını.
Aşk; vazgeçmektir gözlerinden.
Geceleri ansızın nedensiz uyanmaktır uykularından, usul usul ağlamaktır.
Aşk; birgün anahtarın ters döneceğine inanıp ışığa kavuşmayı özlemektir.
Aşk; buralardan öylece çekip gitmek ve sonunda kendine bir gül vermektir.
Acını içine alıp, göz damlalarını tutup, güçlü olmaya çalışmaktır.

İclâl Aydın
« Önceki :: Sonraki »